Ewidencja księgowa sprzedaży dokonanej w roku 2011 zafakturowanej w roku następnym

Bardzo częstą sytuacją w praktyce gospodarczej jest realizacja usług lub wydanie towaru w jednym miesiącu, a ich fakturowanie w kolejnym. Sytuacja ta jest szczególnie istotna na przełomie różnych lat obrotowych. Jeżeli więc jednostka gospodarcza wydała towar lub wykonała usługę na rzecz swojego kontrahenta w grudniu 2011 r., a transakcję tę zafakturowała oraz otrzymała zapłatę dopiero w styczniu 2012 r. – pojawia się pytanie, do którego roku zakwalifikować przychód?

Przepisy bilansowe nie określają momentu powstania przychodu. Nakazują zaś uwzględniać naczelne zasady rachunkowości wyrażone w art. 6 ust. 1–2 UOR, tj. zasadę memoriałową oraz współmierności przychodów i kosztów. Zgodnie z pierwszą zasadą w księgach rachunkowych jednostki należy ująć wszystkie osiągnięte, przypadające na jej rzecz przychody i obciążające ją koszty związane z tymi przychodami dotyczące danego roku obrotowego, niezależnie od terminu ich zapłaty. Zasada współmierności natomiast określa, że do aktywów i pasywów danego okresu sprawozdawczego zaliczane są koszty lub przychody dotyczące przyszłych okresów oraz przypadające na ten okres sprawozdawczy koszty, które jeszcze nie zostały poniesione. Ponadto zgodnie z art. 20 ust. 1 UOR, do ksiąg rachunkowych okresu sprawozdawczego należy wprowadzić każdą operację gospodarczą, która nastąpiła w tym okresie

Artykuł znajdziesz także w: Czasopiśmie Buchalter: 1/2012