Inwestycje w zakresie budowli przeciwpowodziowych - zasady przygotowania ich realizacji

Z dniem 25 sierpnia 2010 r. wejdzie w życie ustawa z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych (Dz.U. Nr 143, poz. 963). Przepis art. 2 pkt 1 ustawy zawiera szeroki choć zamknięty katalog „budowli przeciwpowodziowych”. Inwestycje objęte nową ustawą uznaje się za cel publiczny w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn.zm.). Inwestorami mogą być wyłącznie: regionalny zarząd gospodarki wodnej, urząd morski, województwo, powiat, gmina lub partner prywatny w rozumieniu ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, zaś organem właściwym do wydania decyzji o pozwoleniu na realizację inwestycji – wojewoda. Ustawodawca w nowej ustawie wprowadza szczegółowy katalog załączanych przez inwestora do wniosku o wydanie ww. decyzji informacji i dokumentów, upraszczając niektóre procedury dotychczas wymagane odrębnymi przepisami. Skrócenie postępowania administracyjnego, konsolidacja (w jednej decyzji) szeregu wydawanych dotychczas osobno decyzji oraz wprowadzenie jednolitych zasad i trybu ustalania odszkodowania z tytułu przeniesienia na rzecz Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego własności nieruchomości lub jej części, przeznaczonej na inwestycję ma zdaniem ustawodawcy przyspieszyć inwestycje przeciwpowodziowe. Uzyskanie decyzji o pozwoleniu na realizację inwestycji ma być równoznaczne z uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy albo decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, w rozumieniu przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, oraz pozwolenia na budowę w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo budowlane. Decyzją o pozwoleniu na realizację inwestycji zatwierdza się podział nieruchomości, a także decyzją tą określa się nieruchomości lub ich części będące częścią inwestycji:

1)   niezbędne do jej realizacji, które staną się (w dniu, w którym decyzja stanie się ostateczna) własnością Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego,

2)   niezbędne do jej funkcjonowania (bez konieczności wywłaszczenia), wobec których zostanie trwale ograniczony sposób korzystania.