Ustawa o PIT nakłada na płatników szereg obowiązków. Jednym z nich jest obowiązek sporządzenia informacji o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy, oznaczonej symbolem PIT-11. Sporządzona przez płatnika informacja PIT-11 stanowi dla podatnika podstawę do wywiązania się z obowiązku złożenia rocznego zeznania podatkowego o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym.

Z treści art. 22 ust. 1 ustawy o PIT wywnioskować należy, by wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, zgodnie z powołanym przepisem, spełniać łącznie następujące poniższe trzy warunki: 1) pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, 2) nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, 3) być właściwie udokumentowany

W księgach rachunkowych za dany rok obrotowy powinno nastąpić kompletne ujęcie wszystkich operacji i zdarzeń gospodarczych dotyczących tego roku. Korekta przychodu na przełomie dwóch lat podatkowych może budzić wątpliwości związane z rozliczeniem takiego zdarzenia gospodarczego. W tym celu należy więc przeanalizować zarówno przepisy UOR jak i ustawy o podatku dochodowym. Prawidłowa ewidencja korekty przychodów w księgach rachunkowych jest niezbędna dla sporządzenia rzetelnego sprawozdania finansowego i rozliczenia podatkowego.